In het eerste deel van deze blog vertelden we hoe de coronacrisis ook voor topsporters een grote impact heeft. Voor iedereen is het een erg onzekere tijd en voor sommigen ligt het eind van een sportcarrière op de loer. Om de invloed die dat heeft op een sporter te omschrijven, kun je parallellen trekken met het zwarte gat en met rouw. In dit tweede deel van de blog leggen we uit hoe gevoelens en gedachtes in deze tijd overeen kunnen komen met rouwgevoelens.

Rouw
Ondanks dat veel sporters begripvol reageren op bijvoorbeeld het uitstellen van de Olympische Spelen, zullen zij de gevolgen van de coronacrisis de komende tijd een plekje moeten geven. Daarbij kunnen ze angstig worden omdat ze doemscenario’s gaan bedenken over de gezondheid van zichzelf, hun familie of vrienden en de gevolgen voor hun carrière. Dit is vergelijkbaar met anticiperende rouw, een vorm van rouw waarbij je je voorbereidt op iets ergs wat nog moet komen.

De coronacrisis tast ons gevoel van veiligheid aan, het is iets onheilspellends waarvan nog niet alle gevolgen voor de maatschappij duidelijk zijn. Je stelt je in op iets waarvan je nog niet precies weet wat het is, maar dat het veel impact en ernstige gevolgen gaat hebben staat vast. Het inbeelden van doemscenario’s kan leiden tot angst en rouwgevoelens. Het kan hierbij helpen om ook af en toe bewust positieve scenario’s te schetsen (als je dit niet automatisch al doet). Dit zorgt ervoor dat je gedachten in balans blijven en de angst niet gaat overheersen.

Daarnaast is het voor de omgang met rouwgevoelens van belang om de verschillende fases van rouw, toegepast op de huidige corona crisis, te bespreken. De fases zijn:

  • Ontkenning: ‘Dit virus gaat ons niet bereiken.’
  • Boosheid: ‘Ik moet gedwongen thuis zitten en al mijn activiteiten worden me ontnomen.’
  • Verdriet: ‘Ik weet niet wanneer dit zal eindigen.’
  • Acceptatie: ‘Het is echt aan de hand, en nu moet ik gaan uitzoeken hoe ik verder kan.’

Acceptatie 
Uiteindelijk is acceptatie de sleutel voor een goede omgang met corona. Helaas ga je eerst door de andere fases heen voordat je bij acceptatie komt. Het verschilt per persoon hoe lang je in elke fase zit en in welke volgorde je ze doorloopt, maar acceptatie is uiteindelijk wel de beste remedie. Wat kan bijdragen aan acceptatie is het zoeken naar meaning. Dit is een extra fase, die is toegevoegd aan bovenstaande fases. Het zoeken van (een nieuwe) betekenis aan je leven kan je houvast geven en een perspectief bieden. Ook kan het helpen om een andere kant van jezelf te ontwikkelen en op andere waarden te focussen.

Het is belangrijk om in dit proces je emoties de ruimte te geven. Je mag best uitspreken dat je verdrietig, boos of bang bent. Je hoeft het niet goed te praten of weg te drukken. Je ziet het klein maken van eigen problemen veel gebeuren in de reacties van sporters op de situatie, wanneer ze aangeven dat de mondiale gezondheid vele malen belangrijker is dan hun sport. Dat is misschien wel zo, maar dat wil niet zeggen dat je zelf niet geëmotioneerd mag zijn. Het is namelijk bevrijdend om je emoties te uiten.

Social Share Buttons and Icons powered by Ultimatelysocial