Het einde van 2017 komt steeds dichterbij. De donkere dagen worden gevuld met kerstborrels, kerstdiners en zelfs even sneeuw. Vele sporters naderen ook de winterstop. Een mooi moment om met je staf en je sporters stil te staan bij hetgeen jullie dit jaar gedaan hebben en waar jullie volgend jaar naar toe willen.

Even een pas op de plaats om te zien hoe de eerste helft van het seizoen is verlopen. Zijn we dichterbij ons doel gekomen? Hebben we bereikt wat we wilde bereiken? Maar niet alleen qua resultaten ook ten aanzien van het proces. Hoe hebben we de trainingen ervaren? De voorbereiding op de wedstrijden? De wedstrijden zelf? De onderlinge samenwerking en communicatie? Hoe waren de praktische zaken geregeld, zoals vervoer of kleding? Wat vonden de spelers van de begeleiding? Van de technische staf, de medische staf? En voor coaches en trainers ook goed moment om zichzelf een spiegel voor te houden. Kortom, deze tijd van het jaar biedt een mooie gelegenheid om te evalueren. Korte debriefings doen jullie waarschijnlijk al na elke wedstrijd, maar het is ook goed om het overall plaatje weer.

Daar kunnen fysiologische testen natuurlijk bij helpen. Waarschijnlijk heb je aan het begin van het seizoen nulmetingen verricht. Nu is het moment om te checken wat en hoe er veranderd is ten opzichte van de nulmeting. Hoe hebben de sporters de belastingen ervaringen. Wat voor effect hebben de trainingen en wedstrijden gehad op de sporters?

Daarnaast kunnen evaluaties sessies veel informatie bieden. Dergelijke sessies kunnen met het hele team gehouden worden. Voordeel daarvan is dat de uitkomsten meteen besproken worden. Eventuele ergernissen, irritaties of andere negatieve zaken krijgen de ruimte om uitgesproken te worden. Daarnaast kan er gezamenlijk naar oplossingen en mogelijkheden gezocht worden, waar iedereen achter staat. Dit vergroot de kans dat ze ook nageleefd worden in de tweede helft van het seizoen. Ook is het goed om elke sporter individueel te spreken. Sommige zaken zijn lastiger om te delen in een groep of (te) persoonlijk, maar wel van invloed op de prestaties. In een dergelijk gesprek kan de speler in vertrouwen vertellen hoe het met hem of haar gaat. Daarnaast kunnen individuele gesprekken ook belangrijk zijn, omdat niet iedereen even spraakzaam is tijdens teamsessies. Je wilt echter als coach wel iedereen horen.

De volgende vragen kunnen een leidraad zijn in dergelijke sessies of gesprekken:

  • Wat willen we weglaten?
  • Wat willen we behouden?
  • Wat willen we initiëren?

Zorg ervoor dat bovenstaande plaatsvindt in een veilige omgeving, waar sporters zich vrij voelen om te zeggen wat ze denken en voelen. Dit kun je bijvoorbeeld bewerkstelligen door een ruimte te kiezen, die afgesloten is voor de rest. Door af te spreken dat alles wat gezegd wordt in die ruimte blijft. Dat iedereen vanuit de ‘ik-vorm’ spreekt in plaats van verwijtend naar de ander. Dat er naar elkaar geluisterd wordt en doorgevraagd indien niet duidelijk is wat er bedoeld wordt (in plaats van het zelf in te vullen voor de ander).

Het klinkt paradoxaal om in de sport even stil te staan, maar soms heb je het nodig om weer beter verder te gaan. “Een stapje terug doen om er twee vooruit te maken”

Fijne feestdagen en een gelukkig en sportief 2018!

Afke